Samsunspor – Trabzonspor: Merkezdeki +1’e Cevap Verilemedi
Kutay Tok kaleme aldı. X’ten alınmıştır. Kaynak: https://x.com/KutayTokk/status/2108935896145817975
Samsunspor – Trabzonspor maçında henüz 08.44’te Yunus Emre’nin merkezdeki oyuncuya baskıya geç çıkmasıyla Samsunspor’un savunma organizasyonu kırıldı. Pozisyonun devamında Trabzonspor yüzde yüzlük bir gol fırsatı yakaladı. Bu sekans, Samsunspor’un maç boyunca yaşayacağı savunma problemlerinin ilk örneklerinden biriydi.
Samsunspor’un 4-3-1-2 karşılama düzeninde Trabzonspor’un merkezde oluşturduğu +1 oyuncu avantajına yalnızca kenarları daraltarak cevap vermek mümkün değildi. Çünkü Samsunspor kenarları daraltarak merkezdeki sayısal üstünlüğü ortadan kaldırdığında, Trabzonspor bu kez boşalan kenarları kullanarak baskıdan çıkmaya başladı.
Bu nedenle Samsunspor’un karşılama planında stoperlerden birinin doğru zamanda merkeze çıkarak sayısal dengeyi sağlaması bir tercih değil, zorunluluktu. Ancak stoperlerin bu çıkışları gerçekleştirebilecek kaliteyi gösterememesi, Trabzonspor’a hem merkezdeki +1 avantajını hem de kenarlardaki boşlukları kullanma imkânı verdi.
28.dakikada Trabzonspor’un attığı ilk golde Yunus Emre’nin savunma davranışı yine dikkat çekiciydi. Geri geri hareket ederken Muçi ile arasındaki mesafeyi açtı, ardından hemen yanındaki rakibini tamamen unuttu. Rakibinin hareketini takip edememesi sonucunda Trabzonspor oldukça basit şekilde skoru 0-1 getirdi.
38.dakikada ise ortada herhangi bir tehdit yokken Okan Kocuk sahneye çıktı. Adeta “Ben buradayım, o tehdidi ben yaratırım” diyerek rakibe golü hediye etti. Artık şaşırmadığımız, alıştığımız hatalardan birini daha izledik.
40. dakikada, Yunus Emre bu kez sanki sniper ile vurulmuş gibi bir anda yuvarlanmaya başladı ve Trabzonspor skoru 0-3’e getirdi.
Fink Hoca’nın aklı ciddi şekilde karışmış durumda. Çorum maçının ardından önde baskıdan vazgeçerek Erzurum deplasmanında ikinci bölgede alanları kapatmayı tercih etmişti. Trabzonspor karşısında ise bir anda yeniden 4-3-1-2 baskısına döndü.
Bu düzende Sekongo rakibin sağ stoperine, Bayo sol stoperine, Celil ise Trabzonspor’un 6 numarası Fabinho’ya yönlendirildi. Amaç, hem stoperlerin hem de Fabinho’nun oyun kurulumundaki etkisini sınırlandırmaktı. Ancak öndeki iki oyuncunun rakip stoperlere doğrudan baskı yapmak yerine karşılarında kalmayı tercih etmesi, planın uygulanışındaki en önemli problemlerden biriydi.
Trabzonspor, stoperlerinin ve kalecisinin ayak kalitesini kullanarak merkezdeki +1 oyuncusunu rahatlıkla buldu. Samsunspor ise rakibin ilk pas bağlantılarını kontrol etmeye çalışırken merkezdeki sayısal dezavantajını ortadan kaldıramadı.
Nwaiwu’nun top taşıma becerisini bu kadar önemsemeyi anlayabiliyorum. Baskı hattını topla geçebilen bir stopere önlem almak istemek son derece doğal. Ancak Savić’e karşı neden bu kadar yoğun bir önlem alma ihtiyacı duyulduğunu anlamıyorum.
Bayo, rakibin 6 numarasına giden pas kanalını kapatabilir, Celil merkezde kalabilir ve Savić’in oyun kurmasına izin verilebilirdi. Böylece Samsunspor, bütün stoperleri kontrol etmeye çalışmak yerine Trabzonspor’un merkezdeki sayısal üstünlüğüne daha doğru bir cevap verebilirdi.
Karşılama planındaki bir başka anlaşılmaz tercih ise Sekongo’nun savunma davranışıydı. Oyun ikinci veya üçüncü bölgeye taşındığında bile merkeze dönmek yerine hâlâ rakip stopere odaklanması tam anlamıyla akıl tutulmasıydı. Topun bulunduğu bölge değişmesine rağmen ilk eşleşmesine bağlı kalması, Samsunspor’un merkezde yaşadığı savunma problemini daha da büyüttü.
Fink Hoca’nın alamadığı sonuçlar kimyasını bozmuş gibi görünüyor.
